Yaprak dökümü

Sonhabarı hazan mevsimi sayarlar. Hani sararan yaprakların ard arda dallardan kopuk gitmeleri gibi dostlarda aramızdan bir bir ayrılıyor. Bir hafta içinde üç dostumuzu daha kaybettik. Muzaffer eren telefon etti Orhan Çulfaz'ı kaybettik dedi. Remzi Mamaşoğlu telefon etti Necmi Domaçı kaybettik dedi. Haşim Gürdal telefon etti Mahmut ağabeyi kaybettik dedi. Gelecek telefonlarla daha kimleri kaybedeceğiz belli değil. Bu işin sırası değil. Her haberde üzüntüye gark oluyoruz. İnsanlarımız sonbahar yapraklan gibi rüzgara kapılıp göçüp gidiyor bu alemden geride derin izler bırakarak.Orhan Çulfaz bir beyefendi idi. Çevresinde öyle bilinirdi.dürüst ve ilkeli bir gazeteciydi etkili bir yazardı. Dünya nimetlerine pek itibar etmez insana değer verirdi. Neçmi Domaç hayatının bir bölümü Almanya da yaşamış ciddi bir aristokrat gibiydi.Belli sayıda arkadaşı vardı onlarla bile mesafeli olan bir Giresunlu idi.86 yaşında aramızdan ayrılan Mahmut

yola sığmaz renkli bir Giresunluydu. Herkesin ağabeyi idi. Avcı kübünde sözü dinlenir bir tek Hasan Sütlaca hasan ağaya söz geçiremezdi. Mahmut ağabeyle uzun süre dostluk yaşadım onu hiç kurnazdım o da bana değer verirdi. Her gün Türkiye eczanesinde akşamüzeri toplanır sohbet eder akşamlan meyhaneye gider Mahmut ağabeyin kendi bahçesinin malı Sinop elmasıyla meze yapardık. Yengenin yaptığı ağaç kavunu reçelini herkese vermez ama ben şanslılardan biriydim. Hele patlıcan turşuları meşhurdu. Mahmut ağabey çok titiz giyinirdi. Futbol oynadığı devirlerde yağmurlu toprak sahada bile forması kirlenmezdi. Elbiselerini İngiliz kız marka kumaştan seçer gençliğinde yaz akşamları parktaki çam ağacının altındaki hasır koltukta kahvesini yudumlarken dostlarına neşe dağıtırdı bu koltuğa başka kimse oturamazdı.işte gidenlerden bazı nostaljiler. Hepsinin ruhu şad olsun onları Giresun unutmayacak. Tanrıdan rahmet dilemekten başka elden bir şey gelmiyor.