Cehaletin
sonu gelmiyor

İnsanoğlu var olduktan sonra birçok devirler geçirmesine rağmen bugün bile cehaletin karanlığından kurtulamıyor. Hıristiyanlar, engizisyon devrini, Müslümanlar cahiliye devrini yaşamalarına rağmen yaşamlarındaki alışkanlıkları bir türlü bırakamamışlardır.
İnsanlar ilk çağlarda gelişigüzel yaşarlar ihtiyaçlarını ilkel olarak karşılarmış. Onları en çok hastalıklar yormuş. Kendilerini korumak içim çeşitli otları ilaç niyetine çiğneyip şifa bulurlarmış. Sonraları ortaya çıkan bir takım aracılar, hastalıkların yüzde sekseninin 'nazar' olduğunu yaymış ve bu nazarları çözmek için ilaçlar kullanmışlardır. Tükürük, koyun sidiği, yanmış at kılı, kuş pisliği, nazara karşı insanlara şifa niyetine kullandırılıyordu. Bunlar da çare olmayınca, Kuran'dan ve İncil'den ayet yazılı kâğıtları çiğneyerek şifa olarak kullanılmaya başlamışlardı.
İlk tıp kitabı 1875 yılında yayınlanmış. 1443 yılından itibaren matbaanın kurulması, Avrupalıları okuryazar hale getirmiş ve kitapları okuyarak bilgilenmeye başlamışlardır. Bu devirlerde yaptıkları reformlarla bugünkü modern hale gelmişlerdir.
Biz Avrupa'dan üçyüz yıl sonra matbaayı kurup okumaya başlamamıza rağmen hâlâ cehaletten kurtulamadık. Dinimiz, doktora gitmeyi emrettiği halde bugün buna uymayan insanımız hâlâ, piyasada ortaya çıkan cahil cühelaya gidip paralarını vermektedir. Bugün muskaya, büyüye inanan, kanserin okuma üfleme ile geçeceğinden medet uman çok sayıda insan olduğunu televizyonlardan izliyoruz. İnsanlarımız türbe kapılarında, binlerce kişi toplanıp türbeden şifa umuyorlar. Çocuk yapılması, biyolojik ve jinekolojik bir olay olduğu halde türbelerden, yatırlardan medet ummaktadırlar. Gaipten ses duyduklarını iddia edip insanları kandıranlar ülkemizde kol geziyor.
Her şeyin Allah'tan isteneceğini emreden dinimize rağmen piyasadaki bu insanlara inananlara cahil denmez mi. Avrupalı bu konularda çok ilerlemiş olmasına rağmen biz şiddetle gerilemeye süratle yol alıyoruz. Allah bunlara akıl versin demekten başka çare yok gibi.